نمی بخشمت .... بخاطر تمام خنده هایی که از صورتم گرفتی .... بخاطر تمام غمهایی که بر صورتم نشاندی .... نمی بخشمت .... بخاطر دلی که برایم شکستی .... .. بخاطر احساسی که برایم پرپر کردی ..... نمی بخشمت .... بخاطر زخمی که بر وجودم نشاندی ..... بخاطر نمکی که بر زخمم گذاردی .... و می بخشمت بخاطر عشقی که بر قلبم حک کردی

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
دل عشق پر از رنگ و ریا دوست نداشت

یک لحظه تو را زمن جدا دوست نداشت

ای آیینه دار خلوتم باور کن

اندازه ی من کسی تو را دوست نداشت

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
 
گفتی نفرین میکنی ؟

گفتم نه ...فقط از خدا می خواهم که هیچ کس اندازه من دوستت نداشته باشه....

هنوزم از خدا می خواهم که هیچ کس اندازه من دوستت نداشته باشه.....

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

ما ز یاران چشم یاری داشتیم ، خود غلط بود آنچه می پنداشتیم 

 


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *



با خیالِ تو هنوزم مثه هر روز و همیشه هر شبِ حافظه ی من پرِ تصویر تو میشه...

 


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *



سکوت دردناکترین پاسخ من به بیرحمی های توست!

 

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *



دلم شکسته تر از شیشه های شهر شماست

    شکسته باد آن که دلش این چنین می خواست...

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

 


ای آنکه به تقریرو بیان دم زنی از عشق...
 ما با تو نداریم سخن خیرو سلامت.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *







* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
من منتظرت شدم ولی در نزدی

بر زخم دلم گل معطر نزدی

گفتی که اگر شود می آیم اما

مرد این دل و آخرش به او سر نزدی